|
| bullen arts enz. |  |
|
tekeningen, fimobeeldjes kaarten en nog veel meer!
- BULLOMANIA 
|
|
|
De Bull Terrier, wat is dat voor een hond?
Het unieke, eivormige, hoofd van de Bull Terrier is kenmerkend voor dit ras. Geen enkel ander hondenras heeft een dergelijk hoofd. Dit is de oorzaak dat mensen regelmatig de vraag stellen: "is dit een varken, schaap of miereneter?" Maar het is echt een hond en wat voor een!
HISTORIE
Je recht aankijkend, staat hij, of hij nu wit of gekleurd is, als een toonbeeld van kracht, op rechte, sterke benen voor je, waarbij zijn bouw doet denken aan de bouw en macht van een stier, waaraan hij trouwens gedeeltelijk zijn naam ontleent. Het is een van oorsprong Engels ras, dat in het midden van de negentiende eeuw in en om Birmingham gefokt is uit kruisingen van de Bulldog, de Bull and Terrier, de niet meer bestaande Witte Engelse Terrier (in bouw en voorkomen leek deze op de huidige Manchester Terrier), de Dalmatische hond en waarschijnlijk met een scheut Barzo of Greyhound bloed. Van het laatste is men echter niet zeker, omdat de schepper van de Bull Terrier, James Hinks uit Birmingham, dit geheim in het graf heeft meegenomen.
De Bull Terrier is een van de oudste bekende terrierrassen, maar die zijn vrijwel allemaal voortgekomen uit de oude werkende jachtterriers. De Bull Terrier daarentegen heeft bij zijn voorouders ware vechthonden en werd oorspronkelijk ook als vechthond gefokt. Hoewel in die tijd de Bull Terrier getraind werd voor het hondengevecht, en de eigenaren van de honden eisten dat ze in de ring tot het uiterste moesten gaan, werd onder geen voorwaarde geduld dat de Bull Terrier mensen aanviel. Er was geen enkele verontschuldiging voor honden die hun eigen mensen of andere mensen aanvielen. Deze honden liet men zonder pardon inslapen. Ogenschijnlijk een harde selectie, maar wel een noodzakelijke.
Ook nu nog mag een Bull Terrier onder geen enkele voorwaarde mensen aanvallen of bijten. Nadat in Engeland de wrede maar populaire hondengevechten verboden werden, en de Bull Terrier toch ook niet de ideale vechthond bleek te zijn, maar die wel zijn vechtlust behouden had, ging men andere eisen aan de hond stellen. De toenmalige fokkers gingen het uiterlijk en innerlijk van de hond aanpassen. Uiterlijk wilde men een gevulder eivormig hoofd, geen ondervoorbijter, rechte benen, kleine oren en Innerlijk een verhoging van de agressiedrempel. De fokkers, waaronder veel vrouwen, zijn er de laatste honderd jaar in geslaagd de agressiedrempel zodanig te verhogen, dat men in deze tijd nauwelijks nog van een vechthond kan spreken. Integendeel de moderne Bull Terrier kan zich als elke andere hond gedragen.
VERANDERINGEN IN DE TIJD
Stellen we de geboortedatum van de Bull Terrier op ca.1860, dan is er aan het uiterlijk van de Bull Terrier veel veranderd. Hoewel de eerste fokkers een duidelijk beeld voor ogen hadden hoe de ideale Bull Terrier er moest uitzien, is het een lange weg met veel tegenslagen geweest, om tot de huidige Bull Terrier te komen. Rondom de eeuwwisseling lag het absolute dieptepunt. Rond deze tijd had het ras bijna, evenals de Witte Engelse Terrier, opgehouden te bestaan. Tot aan dat tijdstip werden de oren van de Bull Terrier gecoupeerd. Een nieuwe wet verbood het couperen van oren en sommige fokkers vonden dat een Bull Terrier met hangoren wegens gemis aan de juiste uitstraling in niets op een Bull Terrier kon lijken. Zij stopten met de fokkerij. Enkele fanatici gaven de moed echter niet op, en leverden een topprestatie, zeker voor die tijd waar de kennis van de erfelijkheid minimaal was, door Bull Terriers met staande oren te fokken. Welke honden zij hiervoor gebruikten is onbekend en behoort tot de Engelse hondengeheimen, zoals men in het moederland van het ras, er zoveel heeft.
EIGENSCHAPPEN
Al lijkt en gedraagt hij zich in huis vaak als een schoothond en is een bank of bed zijn favoriete plaats, toch is hij absoluut niet voor iedereen geschikt. Voor een beginner is het zelfs een hele opgaaf en te vaak moet een Bull Terrier zijn leven in een kamerkooi slijten, of krijgt een nieuwe eigenaar, of nog erger. Dit kan gebeuren als de eigenaar niet met hem overweg kan. Hoewel het karakter veranderd en de agressiedrempel verhoogd is, blijft een Bull Terrier een terrier: dus per definitie: eigenwijs, niet erg gehoorzaam en een individualist, die vaak meent het beter te weten dan zijn baas. Verder is de Bull Terrier zeer koppig, en geeft niet gauw op. Dit kan tot problemen leiden als de Bull Terrier niet consequent opgevoed wordt. Maar geen opvoeding met slaan en schoppen. Dit vergeet en vergeeft hij nooit en hij zal, onverwachts, maar op zijn tijd, de rekening presenteren. Men moet de karakter eigenschappen niet alleen kennen, maar ze ook kunnen waarderen en daarnaast tijdens de opvoeding over veel geduld beschikken. Een van de beste eigenschappen van een goed opgevoede Bull Terrier is zijn grote liefde voor kinderen, waar hij zeer voorzichtig mee omgaat.
In de opvoeding is een teef iets gemakkelijker dan een reu, maar ook zij heeft haar streken.
HET KARAKTER
Een Bull Terrier is in staat gedurende zijn gehele leven zijn baas voor de meest onverwachte en soms pijnlijke situaties te plaatsen. Hij is niet alleen een clown, maar kan zich ook op een verschrikkelijke manier aanstellen of uitsloven. Hij kan zijn eigenaar vaak tot wanhoop brengen. Dat moet een eigenaar kunnen accepteren, althans zo voelt de Bull Terrier het aan en een goede baas ook. Al is de Bull Terrier geen vechthond meer, hij heeft zijn onnoemelijke kracht en hardheid behouden. Dit betekent dat als hij uitgedaagd wordt tot een gevecht en hiertoe overgaat, de eigenaar vaak zijn eigen hond niet meer herkent. Dan is het een ongekende vastbijter. De eigenaar die het ras kent vermijdt daarom ieder gevecht en gaat liever met zijn hond een straatje om.
Leer uw kinderen dat ze nooit, maar dan ook nooit, een slapende Bull Terrier wakker schudden. In het verleden zijn er teveel ongelukken gebeurd door deze regel te veronachtzamen. Een hond heeft recht op zijn ongestoorde slaap!!!
AANDACHTSPUNTEN BIJ AANSCHAF
Wat men nooit moet doen: Een Bull Terrier reu kopen, als men al een andere reu heeft, ongeacht of deze van een ander ras of een bastaard is. Vroeger of later komt er een botsing. Het kan 6 weken, 6 maanden of 6 jaar goed gaan, de botsing komt en dan is het goed mis! Koop nooit twee pups tegelijk, wat men ook mag beweren. De opvoeding van een pup is al moeilijk genoeg, de opvoeding van twee pups is een regelrechte ramp en eindigt meestal met het wegdoen van een van de honden. Wil men toch twee Bull Terriers; wacht minstens een jaar met de aanschaf van de tweede hond.
Voordat u tot de aanschaf van een tweede hond of Bull Terrier overgaat dient u zich goed af te vragen waarom u dit wilt. Voor de Bull Terrier is het niet nodig. Een van zijn slechte karaktereigenschappen is zijn onnoemelijke jaloersheid. Hij voelt zich als eenling volkomen gelukkig bij zijn bazen, zolang die aandacht aan hem besteden en goed verzorgen. Vraagt u zich bovendien af of u zich ook niet gelukkiger zal voelen met een Bull Terrier die u, mits goed opgevoed, overal mee kan nemen en die alle aandacht van u krijgt.
ERFELIJKE ZIEKTEN
Zoals bij elk ras bestaan er ook bij de Bull Terrier enkele erfelijk bepaalde ziekten. De meest bekende is de doofheid. Bull Terriers kunnen een- of tweezijdig doof zijn. Hoewel, zowel de eenzijdige als de tweezijdige doofheid als doof beschouwd wordt, is er een fundamenteel verschil. Tweezijdig dove honden. missen een belangrijk zintuig en kunnen een gevaar betekenen voor zichzelf en hun omgeving. In de vereniging is een erecode dat een fokker geen tweezijdig dove pups verkoopt of weggeeft, maar deze laat inslapen. Dit meestal op een leeftijd van 6 tot 8 weken. Anders ligt het bij de eenzijdig dove Bull Terriers. Deze kunnen zonder problemen goed functioneren en een hoge ouderdom bereiken, maar het is niet verstandig met eenzijdig dove honden te fokken. Niet alleen de rasvereniging, maar ook de genetici raden dit ten sterkste af. Er bestaat zelfs de mogelijkheid dat er binnen afzienbare tijd, net zoals in Duitsland, niet meer met eenzijdig- en tweezijdig dove honden gefokt mag worden. Een regel die van bovenaf opgelegd zou kunnen worden.
Aangeboren doofheid komt hoofdzakelijk bij de witte Bull Terrier voor, bij gekleurde Bull Terriers heel weinig. Dit betekent niet dat alle witte Bull Terriers per definitie doof zijn. Herkent men in een nest de tweezijde dove hond (de stokdove) al op 4-6 weken, bij de eenzijdig dove ligt dit moeilijker en vaak constateert men dit gebrek pas op latere leeftijd of nooit. Het is daarom aan te raden de pup te laten testen op doofheid, hetgeen geen kostbare zaak is en voor een pup pijnloos. Voorlopig wordt het doofheidsonderzoek in Nederland nog centraal gedaan in Zeist. Uw fokker en de rasvereniging kan u verder inlichten..
|
|
|
1
